رومز شهر ی از دیرینه ها

 گنجینه رامهرمز سر از خاک بیرون کشید تا این شهر کهن درازای عمر خود را با شوتروک ناهونته پسر این دد جشن بگیرد

رامهرمز‌در95 كيلومتري خاور اهواز قرار‌ گرفته و منسوب‌به‌هرمز ساساني است.بررسي هاي باستان‌شناسي استقرار انسان در دشت رامهرمز را حد اقل تا هزاره ششم پيش از ميلاد مشخص نمود.علاوه بر كشف آثاري مربوط به دوره عيلامي شواهد مربوط به شكوفايي منطقه در دوره ساساني و اسلامي نيز يافت شده است. شهرستان رامهرمز در سال های اخير مجددا اهميت گذشته خود را به دست آورده و رو به توسعه و ترقی نهاده و امروزه از شهرستان‌های مهم استان خوزستان به شمار می‌رود. در بعضي از روستاهاي اين شهرستان قالي بافي، جاجيم بافي، خورجين بافي و سياه چادر به صورت محدود بافته مي شود كه صرفاً جنبه خود مصرفي دارد. از آثار منطقه رامهرمز مي توان تل گستر، تل برمي، قلعه داو دختر، قلعه عظيم يزدگرد و مختارك، سد تاريخي جره(سارو)، بقعه علمدار و قدمگاه امام رضا(ع)، باغ صميمي، خانه امير مجاهد و بقعه سيد حسين زاهدون را نام برد.

مشخصات جغرافيايي

شهرستان رامهرمز با 4257 كيلومتر مربع مساحت در خاور استان خوزستان واقع شده که از شمال به شهرستان های ايذه و مسجد سليمان، ‌از خاور به استان كهكيلويه و بويراحمدی، از باختر به شهرستان اهواز و از جنوب به شهرستان بندر ماهشهر محدود است. مركز آن شهر رامهرمز است كه با 3/7 كيلومتر مربع مساحت در 100 كيلومتری خاور اهواز بين 31 درجه و 16 دقيقه ی پهنای شمالی و 49 درجه و 37 دقيقه ی درازای خاوری نسبت به نصف‌النهار گرينويچ قرار دارد و بلندی آن از سطح دريا 160 متراست. آب و هوای رامهرمز گرم بوده و رودخانه جراحی از خاور رامهرمز می گذرد.

وجه تسميه و پيشينه تاريخي

رامهرمز نام شهری از بناهای هرمز پادشاه ساسانی است که در قديم به آن «سمنگان» می‌گفته‌اند که آن را ساده كرده، «رامز» و منسوب به آن جا را «رومزی» و «رامی» می‌گويند. ياقوت حموی می گويد كه رامهرمز متشكل از دو كلمه رام (به پارسی يعنی مقصود) و هرمز (نام يكی از خسروان ساسانی) بوده است. برخی می گويند رامهرمز نامی كوتاه شده از رامهرمزاردشير بوده و اين شهری است نام دار در خوزستان و عامه مردم خوزستان اين شهر را رامزی گويند. برخی نيز گفته اند به دليل بنا شدن شهر رامهرمز در دوره هرمز ساسانی نام اين شهر رامهرمز شده است. در جغرافيای تاريخی قدمت خوزستان را بيش از 6000 سال می دانند و پيدايش قديمی ترين تمدن بشری در شوش مشخص گرديده و در دوران هخامنشيان و اشكانيان و ساسانيان نه تنها بر عظمت منطقه افزوده گشت بلكه شهرهايی نيز در آن دوران ايجاد شده كه بدون شك رامهرمز يكی از آن شهرهابوده است. ويرانه های «اسك» بين راه رامهرمز و ارجان در راه بهبهان و ويرانه های «طاق نصرت» به جای مانده از دوره ساسانی در شهر رامهرمز، گذشته پرشكوه تاريخی آن را نشان می دهد. در قرن 4 هـ . ق رامهرمز به سبب كرم ابريشمی كه در آن به عمل می آمد و به ديگر نقاط صادر می شد شهرت جهانی داشت. شهرستان رامهرمز در سال های اخير مجددا اهميت گذشته خود را به دست آورده و رو به توسعه و ترقی نهاده و امروزه از شهرستان های مهم استان خوزستان به شمار می رود.  

مکان های دیدنی و تاریخی

از مكان‌هاي‌ديديني و تاريخي شهرستان رامهرمز مي توان تل گستر، تل برمي، قلعه داو دختر، قلعه عظيم يزدگرد و مختارك، سدتاريخي جره(سارو)، بقعه‌علمدار و قدمگاه‌امام رضا(ع)، باغ صميمي، خانه امير مجاهد و بقعه سيد حسين زاهدون را نام برد.  

صنايع و معادن

در مركز شهرستان رامهرمز كارخانه‌های توليد قير سازی، آجر و آهك پزی و توليد گچ وجود دارد كه به صورت بخش خصوصی داير شده است. معادن گچ در شمال رامهرمز در ابتدای راه رامهرمز به ايذه قراردارد كه به طريقه مكانيكی مورد بهره برداری قرار می گيرد.  

کشاورزی و دام داری

اقتصاد رامهرمز براساس زراعت، دام‌داری، باغ‌داری و كارگری بنا نهاده شده است. كشاورزی در اين شهرستان به صورت سنتی انجام می گيرد و كشاورزی مدرن و مكانيزه در هيچ جای اين شهرستان مشهود نيست. نوع كشت بيش تر آبی بوده و كشت ديم فقط به گندم و جو اختصاص يافته است. منابع آب كشاورزی، رودخانه و چشمه و در بعضی از روستاها چاه‌های عميق و نيمه عميق‌هستند. ازعمده توليدات كشاورزی اين شهرستان می توان گندم، جو، يونجه، خرما و تره باررا نام برد. دام‌داری نيز در اين شهرستان به صورت سنتی در كنار كار و كشاورزی انجام می‌گيرد. مناطق شمالی، خاوری و جنوب خاوری اين شهرستان مناسب ترين مراتع برای چرای دام های اين شهرستان هستند. از جمله چراگاه «چهل پلكانی» در شمال رامهرمز كه ايلات و عشاير كوچ رو در فصل پاييز و زمستان به اين منطقه وارد می شوند قابل ذكر است. فراورده های دامی و گوشت رامهرمز از جمله صادرات اين شهرستان به منطقه به شمار می رود.    

گنجینه رامهرمز

گنجینه ای منحصر به فرد از پادشاهان ایران باستان ،  در رامهرمز از دل خاک بیرون آمد
این اشیای منحصربه فرد که به عقیده باستان شناسان متعلق به دوره ایلامی ، پارتی ، هخامنشی و بین النهرین هستند در دو تابوت و داخل یک آرامگاه باستانی قراردارد.
 بررسی های اولیه باستان شناسان درباره گنجینه کشف شده در رامهرمز، باستان شناسان را با هزار سوال بی جواب روبه رو کرده ؛ زیرا هنوز هیچ یک نمی دانند این اشیا که 500قطعه تخمین زده می شوند به چه کسی تعلق دارد. در آرامگاه 2تابوت به شکل Uقرار دارد که دسته های آنها به وسیله میخ پرچ به بدنه وصل شده است. حفر زمین با بولدوزر باعث تخریب جدی به تابوت ها شده . 

سازمان میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری خوزستان دوره و تاریخ اشیای کشف شده را منوط به بررسی دقیق باستان شناسان دانست و از اعلام دوره خاصی برای این گنجینه خودداری کرد. یکی از سوالات مهم باستان شناسان این است که چه کسی صاحب پنج حلقه قدرت کشف شده در این اشیاست. 

 این حلقه شیبه حلقه قدرت کیدین هوتران حاکم ارجان است و حال این سوال مطرح می شود که چه کسی صاحب این اشیا بوده و چرا پنج حلقه قدرت داشته است.
 چرایی وجود اشیایی متعلق به بین النهرین در میان این آثار از دیگر سوالات باستان شناسان است. در کنار این تابوت ها، بقایای 4 خمره سفالی قرار دارد.
بازوبند زیبای طلایی ، دو دستبند طلایی که دو سر آنها به شکل سر آهو و با سنگهای قیمتی دارای نقش مایه های گیاهی تزئین شده ، چند دستبند ساده طلایی که یکی از آنها کتیبه ای به خط میخی داردو حلقه های موسوم به قدرت که یکی از آنها کتیبه ای احتمالا به خط میخی ایلامی نو دارد، ازجمله اشیا موجود در گنجینه رامهرمز است. در میان این اشیا 2مجسمه مفرغی مربوط به دوره سوکل مخ توجه باستان شناسان را به خود جلب کرده است.از نظر تاریخی این دو مجسمه به تاریخی پیش از سایر اشیا باز می گردند و همین مساله پرسش بی پاسخ باستان شناسان است.

درروی یکی از حلقه های طلایی مکشوفه به خط میخی و در یک سطر از شخصی به نام شوتروک ناهونته پسراین دد نام برده شده است که چنانچه این شخص همان کسی باشد که در کتیبه های ایلامی از آن نام برده شده است دریچه تازه ایی بر تاریخ ایلامی گشوده خواهد شد.

این گنجینه عظیم در اریبهشت 86 در عملیات خاک برداری شرکت آب و فاضلاب از دل خاک بیرون آمد.